Nieuw project: Een Friese vissersvrouw

11 maart 2026 door gees

Mijn overgrootmoeder was een Friese vissersvrouw. Ze woonde haar leven lang in Noordoost-Friesland in een klein vissersplaatsje aan de Waddenzee. Ze is in de tweede helft van de 19de eeuw geboren en overleed toen ze ruim 100 jaar oud was.

Mijn overgrootvader was een echte hoekwantvisser. Met houten schepen voeren de vissers onder de zeilen uit om met lijnen en geaasde haken op rondvis of platvis te vissen. Hun visgebied was het noordelijk deel van de Zuiderzee (nu: de Waddenzee), de zeegaten tussen de Waddeneilanden en de Noordzee. Er werd zomer en winter, bij weer en ontij op zee gevist.

Mijn overgrootvader kon zijn beroep alleen uitoefenen omdat zijn vrouw meewerkte in het bedrijf. Zij wist wat er nodig was zodat de mannen op zee hun werk konden voortzetten. Pieren steken, vistuig azen, vangst ophalen en uitventen, en het kinderrijke gezin voeden en opvoeden. Een zwaar leven, waar ze later over zei: ‘Ik deed het graag.’

Mijn overgrootmoeder heeft de scheepsrampen van Paesens-Moddergat (1883) en die van Wierum (1893) meegemaakt. Toen een van haar dochters ook de leeftijd van 100 jaar bereikte, heb ik mijn oudtante geïnterviewd. Zij heeft verteld over het leven van haar stoere moeder op wie ze heel trots was.

Nu, is voor mij als schrijfster de tijd aangebroken om het leven van mijn overgrootmoeder, die 6 kinderen grootbracht en bijna een halve eeuw in de visserijsector werkte, te onderzoeken en in beeld te brengen.